รีวิว

Review | รีวิว Little Dragons Café

แพลตฟอร์ม: PS4 (เวอร์ชันที่ใช้รีวิว), Switch

แนวเกม: Strategy

เวลาที่ใช้เล่นเพื่อรีวิว: 12 ชั่วโมง


ผมเห็นเทรลเลอร์ Little Dragons Café เมื่อหลายเดือนก่อน แล้วก็เก็บเกมนี้ไว้ในซอกหลืบความทรงจำแบบไม่ไยดี จนเมื่อได้รับรู้ว่านี่คือเกมจากผู้สร้าง Harvest Moon เกมที่สร้างรอยยิ้มให้กับวันหยุดปิดเทอมหลายต่อหลายครั้ง จึงตัดสินใจควักกระเป๋าสตางค์ พาแผ่นเกมเลี้ยงมังกรผสมบริหารคาเฟ่ออกจากร้านขายแผ่นเกม ใส่เข้าเครื่อง PlayStaion 4 เพื่อเตรียมพบเกมที่จริงๆ แล้วรวมความชอบในวัยเด็กของตัวเองไว้ ทั้งการปลูกผักและความชื่นชอบในมังกร

ตัวใหญ่เกินไปเข้ามาข้างในไม่ได้แล้วสินะ

เนื้อเรื่องของ Little Dragons Café เกิดขึ้นในคาเฟ่เล็กๆ แห่งหนึ่งในเกาะที่เต็มไปด้วยสัตว์หน้าตาประหลาด (ซึ่งนับเป็นไม่กี่ครั้งที่ผมรู้สึกว่าไก่ที่ธรรมชาติออกแบบมาน่ารักกว่าไก่ที่อยู่ในเกม) เราจะได้รับบทเป็นหนึ่งในตัวละครสองพี่น้องหญิงหรือชายแล้วแต่เราจะเลือก ตัวละครที่เราไม่ได้เลือกจะกลายเป็นผู้ช่วยเราแทน นอกจากสองพี่น้องแล้วก็มีคุณแม่ที่จะสอนให้เราเรียนรู้ชีวิตในคาเฟ่ ตั้งแต่การออกไปเก็บของป่า เก็บไก่เพื่อเอาไว้ไข่ ตกปลา ทำอาหาร รับออเดอร์ลูกค้า ล้างจาน ก่อนที่อยู่ๆ คุณแม่ของเราก็กลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา พร้อมกับมีตาลุงประหลาดปรากฏตัวออกมา แล้วมอบไข่มังกรให้ บอกให้เราเลี้ยงดูเจ้ามังกรน้อยให้เติบโต เพื่อช่วยคุณแม่ให้ฟื้นจากการหลับใหล

จะเลือกทำเมนูไหนดีน้า

เราจะต้องคอยบริหารคาเฟ่ สร้างชื่อเสียง ทำเมนูอาหารใหม่ๆ เพื่อชวนลูกค้าใหม่ๆ เข้ามา และลูกค้าบางคนจะมาพร้อมกับปัญหาของตัวเอง ซึ่งเราจะต้องช่วยคลี่คลาย ก่อนที่ลูกค้าบางคนจะกลายมาเป็นผู้ช่วยอีกคนหนึ่งของร้านเราในที่สุด ซึ่งนี่คือระบบการเล่าเรื่องของเกมนี้ ผ่านตัวละครต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในคาเฟ่ ซึ่งการจะปลดล็อกให้ตัวละครเหล่านั้นเข้ามาที่คาเฟ่ของเราและผ่านเนื้อเรื่องของตัวละครนั้นก็คือการทำตามเงื่อนไขที่เกมบอกไว้ ซึ่งจริงๆ แล้วมีไม่กี่อย่าง นั่นคือทำให้ชื่อเสียงของคาเฟ่เพิ่มขึ้น ทำอาหารตามเมนูที่บอก และการนอนหลับตื่นขึ้นมาเพื่อให้เนื้อเรื่องดำเนินต่อ ซึ่งการนอนดูจะเป็นเงื่อนไขที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุดจนมีอยู่หลายวันที่ตัวละครตื่นขึ้นมาแล้วทางเลือกที่ดีที่สุดถ้าต้องการผ่านเนื้อเรื่องก็คือนอนต่อแบบข้ามวันเลย

ระบบของเกมมีไม่มาก และทุกอย่างเป็นไปอย่างผิวเผิน แม้จะเป็นเกมจากผู้สร้างเกมปลูกผักแต่องค์ประกอบหลายๆ อย่างของเกมที่มีอายุหลายสิบปีกลับไม่ได้อยู่ในเกมนี้ การหาวัตถุดิบเกือบทั้งหมดของเราจะมาจากการเก็บ ไม่ใช่การปลูก ซึ่งจริงๆ แล้วกับของป่ายังพอเข้าใจได้ แต่แม้แต่แปลงผักข้างบ้านเราเองก็ไม่จำเป็นต้องรดน้ำ โตของมันเองและรอเวลาให้เราไปเก็บเกี่ยว อยากได้ไข่ก็ไปจับนกไข่ (Egg Bird) มาไว้ แล้วมันจะออกไข่ให้เราเอง ระบบการหาวัตถุดิบของเกมนี้จึงเป็นการวิ่งวนเก็บของซ้ำๆ ใครขยันวิ่งหน่อยก็ได้วัตถุดิบเยอะขึ้น ซึ่งเอาจริงๆ แล้วก็ไม่ค่อยมีเหตุผลอะไรที่ต้องทำอย่างนั้น ลำพังอาหารไม่กี่เมนูก็สามารถพาคาเฟ่ของเราชื่อเสียงเพิ่มขึ้นมากพอจนผ่านเนื้อเรื่องได้

ซ้าย ขวา ซ้าย หั่น ฉับ ฉับ

การทำอาหารเราจะต้องมีเมนูอาหารชนิดนั้นก่อน ซึ่งได้จากการเก็บชิ้นส่วนสูตรอาหารที่อาจได้มาจากการคุยกับผู้คน ได้มาตามเนื้อเรื่อง หรือเก็บเอาตามทาง จากนั้นเวลาทำอาหารเราจะได้เลือกส่วนผสม ก่อนที่เกมจะตัดเข้ามินิเกมเล็กๆ ให้กดปุ่มตามจังหวะ คล้ายๆ กับเกมดนตรี ซึ่งหากกดไม่พลาดเลยอาหารก็จะออกมามีคุณภาพดีที่สุด นอกจากนี้เรายังมีอิสระในการเลือกส่วนผสมที่นำมาใช้ได้บ้าง ส่วนผสมที่มีระดับดีขึ้นก็จะส่งผลให้อาหารออกมาดีขึ้นตาม แต่ทั้งมินิเกมที่ว่าและการเลือกส่วนผสมก็กลายเป็นสิ่งที่ซ้ำซากไปในภายหลัง การที่ต้องมากดปุ่มทุกๆ ครั้งเวลาทำอาหารให้มังกรกินกลายเป็นเรื่องน่าเบื่อ และเนื่องจากเกมไม่ได้มีความท้าทายขนาดนั้น การมีอาหารที่คุณภาพดีขึ้นก็กลายเป็นสิ่งไม่จำเป็น

อาหารมาเสิร์ฟแล้วคร้าบบบ

ในส่วนของการบริหารคาเฟ่เราสามารถเลือกเมนูประจำคาเฟ่ได้จากอาหารที่เราเคยทำ เมนูที่ดีก็จะสร้างความพอใจให้ลูกค้ามากขึ้น รวมถึงคอยเปลี่ยนเอาเมนูที่อาจมีวัตถุดิบไม่พอทำออก แต่อย่างที่บอกไปว่าคุณภาพอาหารไม่ได้มีผลกับการผ่านเกมขนาดนั้น การบริหารคาเฟ่ในส่วนนี้จึงไม่ได้สำคัญอะไรเท่าไหร่ สิ่งที่มีผลกับความพอใจของลูกค้ามากกว่าก็คือการช่วยงานในร้าน รับออเดอร์ เสิร์ฟอาหาร และล้างจานให้ทันท่วงที และทั้งหมดกลับมาที่การกดปุ่มเพียงไม่กี่ปุ่มเหมือนกับการเดินเก็บวัตถุดิบนั่นเอง และการรับออเดอร์ เสิร์ฟอาหาร หรือหยิบจานไปล้าง เราจะต้องถือทีละจาน รับทีละออเดอร์เท่านั้น งานในส่วนนี้จึงกลายเป็นความน่าเบื่ออย่างรวดเร็ว ถ้าเด็กๆ เล่นเกมนี้แล้วเอาตัวอย่างการหยิบจานไปล้างทีละจานทั้งๆ ที่มีจานกองอยู่ที่โต๊ะตั้งสามจาน ไม่นานก็คงกลายเป็นเด็กๆ ที่ใช้เวลาทั้งวันอยู่กับการล้างจานแน่ๆ

และนั่นคือทั้งหมดของการบริหารคาเฟ่ ไม่มีอะไรให้ทำมากไปกว่านั้น แม้แต่การขยับขยายคาเฟ่ก็เป็นไปตามเนื้อเรื่อง ไม่ได้เกิดจากการเก็บวัตถุดิบ เก็บเงิน (ซึ่งในเกมไม่มี) เลย

เจ้ามังกรน้อยหม่ำๆ

กลับมาที่มังกรน้อยของเรา ซึ่งเราสามารถให้อาหาร ลูบหัว ขอให้ช่วยเก็บวัตุดิบ วิ่งชนสัตว์อื่น (เพื่อล่าวัตุดิบ) รวมถึงขี่เจ้าหนูน้อยได้เมื่อมันโตจนวิ่งเข้ามาเกะกะขวางทางในคาเฟ่ไม่ได้แล้ว อาหารแต่ละอย่างที่เราทำจะมีสีประจำอาหารนั้นอยู่ ซึ่งหากเราให้มังกรกินอาหารสีนั้นบ่อยๆ เจ้ามังกรก็จะเปลี่ยนเป็นสีนั้นในที่สุด นอกจากอาหารจะมีผลต่อสีของมังกรก็ยังช่วยเพิ่มค่า Stamina ซึ่งจะลดลงเรื่อยๆ เมื่อเวลาผ่านไป เมื่อมังกรเดิน วิ่ง ช่วยเราเก็บวัตุดิบ หรือเมื่อเราขี่มัน และเมื่อมังกรกินอาหารมังกรจะอึออกมาเอาไว้เร่งความเร็วในการเกิดของวัตถุดิบและเพิ่มระดับ (คุณภาพ) ของวัตถุดิบได้

แต่ทั้งหมดนี้ไม่ได้มีผลต่อการเติบโตของมังกรหรือความรักที่มันมีต่อเราเลย เพราะมังกรน้อยจะเติบโตตามเนื้อเรื่อง และค่า Stamina ก็จะขึ้นจนเต็มทุกครั้งที่ขึ้นวันใหม่ เราสามารถเลี้ยงมันแบบทิ้งๆ ขว้างๆ ไม่ต้องให้อาหารเลยด้วยซ้ำ ถ้าไม่ได้อยากให้มังกรเปลี่ยนสี ความผูกพันกับเราที่มีกับมังกรน้อยที่ปรากฏตัวทั้งในชื่อเกมและปกเกมจึงลดน้อยลงอย่างมาก กับเกมอื่นอย่าง Zelda: Breath of the Wild ที่มีระบบขี่ม้า จับม้า และความสัมพันธ์กับม้า แม้ม้าจะไม่ได้มีความสำคัญกับเนื้อเรื่อง ให้อาหารไม่ได้ ใช้ไปเก็บวัตถุดิบไม่ได้ นอนด้วยกันในบ้านไม่ได้ เราก็ยังจะรู้สึกผูกพันกับม้าในเกมนั้นได้มากกว่า เพราะม้าสามารถตายได้จริงๆ และการชมม้าของเรามีผลต่อความสัมพันธ์และพฤติกรรมของม้าต่อเรา ในขณะที่เกมนี้สิ่งที่เราทำแทบไม่ได้มีความหมายกับมังกรเลย

ทำไมเราถึงต้องแบ่งแยกกันด้วยล่ะ

เนื่องจากระบบของ Little Dragons Café เป็นไปอย่างผิวเผิน ความหวังอย่างเดียวที่น่าจะฝากไว้ได้ก็คือเนื้อเรื่องของเกมนี้ที่ดูเหมือนจะเป็นเป้าหมายหลักของเกม ซึ่งจาก 12 ชั่วโมงที่ผมเล่นไปต้องบอกว่าทำได้ค่อนข้างน่าผิดหวัง เนื้อเรื่องต่างๆ เกิดขึ้นกับตัวละครใหม่ๆ ที่เข้ามาในคาเฟ่ ซึ่งนอกจากโดยส่วนตัวจะรู้สึกว่าไม่น่าสนใจแล้ว ยังไม่ได้เข้าใกล้เนื้อเรื่องหลัก ยังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่แม่จะฟื้น ไม่รู้ว่าทำไมตาลุงลึกลับถึงชอบหายเข้าไปอยู่ในห้องกับแม่ตลอดเวลา หากเล่นไปมากกว่านี้เนื้อเรื่องของเกมเก็บของบริหารคาเฟ่ขี่มังกรเกมนี้อาจจะน่าตื่นเต้นขึ้นจนทำให้เกมนี้กลายเป็นเกมที่สนุกขึ้นมามากๆ แต่นั่นก็อาจเป็นการเรียกร้องเวลาที่ผ่านไปอย่างไม่ได้สนุกเท่าไหร่ของผู้เล่นมากเกินไป

ถึงว่าทำไมผู้ใหญ่ไม่ค่อยชอบให้ออกไปเล่นข้างนอก…

ด้านกราฟิกของเกมต้องชมในส่วนที่เลือกสไตล์เหมือนภาพจากสมุดระบายสี ซึ่งสร้างบรรยากาศความน่ารักได้ดีมาก แต่พอออกไปนอกคาเฟ่ก็มีส่วนที่น่าติอยู่หลายอย่าง สิ่งแวดล้อมต่างๆ ดูทำออกมาลวกๆ ดูแข็งๆ ขาดความพิถีพิถัน ต่างจากเวลาอยู่ในคาเฟ่ รวมถึงสัตว์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นนก หรือแมวบินได้ ก็ออกมาแบบได้ประหลาดๆ ไม่ได้มีความน่ารักน่าเอ็นดูอะไรทั้งสิ้น

Leave a Comment